Working

บริษัทงกชะมัดเลย...

posted on 16 Jul 2008 18:12 by whitemaples  in Working

เมื่อวันอาทิตย์นู่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน... จำไม่ได้แหละว่าวันอาทิตย์ไหน

ไปเดินซื้อของใช้สำนักงานเข้าบริษัทที่ Office Depot 

 

พนักงานแคชเีชียร์ : ตุ๊ดๆ... รับใบกำกับภาษีหรือเปล่าคะ

หมง : รับครับ

 

หมงก็จ่ายตังค์เสร็จไป... ระหว่างเช็คของอยู่ พนักงานก็คิดเงินลูกค้าถัดไป

 

พนักงาน : รับใบกำกับภาษีหรือเปล่าคะ

ลูกค้า : ไม่เอาครับ เอาไปก็เบิกบริษัทไม่ได้ บริษัทงก... ให้ใช้แต่ของไม่มีฟังก์ชั่นไรเลย

พนักงานก็ไม่ตอบอะไร คิดเงินไปตามปกติ

ปล. ลูกค้าคนนั้นซื้อโทรศัพท์ไร้สาย 

 

บริษัทงก...

หมงได้ยินแล้วขัดใจ... บริษัทงก...

 

บริษัทงก... ผมไม่เถียง ก็ผมงกจริงๆ

อะไรที่ไม่ควรเสียก็ไม่ควรเสีย

ถ้าพนักงานแค่นั้นโต๊ะทำงานไม่ได้ต้องลุกไปไหน จะอนุมัติให้ซื้อทำไมโทรศัพท์ไร้สาย

 

ถ้าเกิดอนุมัติให้ซื้ออุปกรณ์ที่เกินความจำเป็นจะมีไรเกิดขึ้นตามมา

1. บริษัทจ่ายเงินไปโดยเปล่าประโยชน์

2. เกิดวัฒนธรรมการเลียนแบบ เฮ้ย ไอ้นั่นเบิกได้เว้ย เบิกมั่งดีกว่า

3. ถ้าไม่ให้เบิกก็จะมีการนินทาบริษัททีหลังว่าลำเอียง ให้พนักงานเบิกไม่เท่ากัน

 

ในใจผม ผมก็คิดว่าบริษัทไม่งกหรอกครับ ถ้าอุปกรณ์ชิ้นนั้นบริษัทคิดแล้วว่าสามารถเพิ่มประสิทธิภาพให้กับพนักงานหรือเพิ่มผลกำไรให้กับบริษัทได้คุ้มกับส่วนต่าง

กลับกันของบางอย่างบริษัทซื้อมาให้ใช้งานเพราะเห็นว่าดี เหมาะสมกับงาน ก็ไม่ใช้กัน ใช้ยากจัง เอางานมาให้เพิ่มอีกแหละ บลา บลา...

 

 

วันนี้ไม่นัดคุยเรื่องปัญหาเรื่องงานที่บ้านกับสำนักงานใหญ่ (ส่วนปัญหาใดนั้นขอไม่เปิดเผย)

สำนักงานใหญ่โทรมานัดว่าวันอังคารที่ 17 มิถุนายน เวลา 9.00 น.

ผมก็แต่งตัวลงมาซะดิบดี... (ปกติไม่ค่อยได้แต่งตัวดีๆ หรอก)

เสร็จตั้งแต่ 8.15 น. เดินดูรอบๆ บริษัท...

จะเก้าโมงแล้วก็เข้าไปรอในห้อง... ในใจก็คิด... เขาน่าจะมาก่อนเวลาสักนิดล่ะมั้ง

เก้าโมงสิบนาที ชะโงกหน้าออกนอกห้อง... ไมยังไม่มา

เก้าโมงครึ่ง... เดินออกนอกห้อง... ไปหยิบหนังสือพิมพ์ยานยนต์มาอ่าน...

สิบโมง... อ่านจบ... ยังไม่มา...

สิบโมงสิบห้า... โทรเข้าสำนักงานใหญ่... ว่าทำไมยังไม่มา

สำนักงานใหญ่แจ้งว่า "น่าจะถึงแล้วนะครับ เดียวผมโทรเช็คให้"

สิบโมงยี่สิบ... สำนักงานใหญ่โทรกลับมา "ใกล้ถึงแล้วครับ ถ้าเขาถึงแล้วก็ถามเลยว่าทำไมมาช้า"

สิบโมงสี่สิบห้า... พึ่งมาถึง...

 

 

หมงเข้าสู่โหมดโหด โทสะครอบงำ

เจ้าหน้าที่มาทั้งหมดสี่คน... อายุน่าจะจะสามสิบอัพ...

ผมไม่ออกไปต้อนรับ...

ผมไม่สวัสดีก่อน...

เจ้าหน้าที่สี่คนเข้าห้อง...

จะคุยเรื่องงาน...

หมงพูดก่อน...

หมง : หลงทางหรอครับ

เจ้าหน้าที่ : ติดประชุมด่วนตอนเช้าครับ

หมง : ไม่มีเบอร์ผมหรอครับ

เจ้าหน้าที่ : ไม่มีครับ ขอนามบัตรได้ไหมครับ

หมง : ก็เห็นนัดเก้าโมง ยังไงก็น่าจะโทรมาบอกกันหน่อย ผมก็รอตั้งแต่เก้าโมง...(น้ำเสียงเริ่มสั่น ไม่ค่อยได้ว่่าคนอายุมากสักเท่าไร)

เจ้าหน้าที่ : ....

เจ้าหน้าที่ : ....

เจ้าหน้าที่ : ....

เจ้าหน้าที่ : ขอโทษครับ... (ขอโทษเพียง 1 คน จากทั้งหมดสี่คน)

ผมก็บ่นต่ออีกนิดหน่อย... แต่ได้คำขอโทษมาแล้ว

จากนั้นก็เริ่มคุยเรื่องงาน...

เฮ้อ...

ว่าคนนี่มันลำบากใจจริงๆ นะ... ยิ่งต้องต่อว่าคนอายุมากกว่า ยิ่งทำใจลำบาก... ผมก็ไม่ได้อยากว่าหรอกครับ...

เพื่อนๆ คิดว่าสมควรหรือเปล่าครับ ที่คนอายุน้อยกว่าจะต่อว่าคนอายุมาก ....

ปล. ช่วยเข้าข้างผมด้วยนะ...

edit @ 17 Jun 2008 18:44:19 by WhiteMapleS

edit @ 17 Jun 2008 18:45:05 by WhiteMapleS

edit @ 17 Jun 2008 19:50:38 by WhiteMapleS

someone : เอนทรี่ล่อเป้าอีกแล้น ไอ้นี่

เขามีแต่ "เจ้านาย 10 ประเภทที่กวนตีน"

หมง : ก็กรูอยากแหวากแนวอ่ะมีไรป่ะ เคยเจอแต่ฟอร์เวิร์ดเมล์แอบด่าเจ้านาย หัวหน้า ทั้งนั้น

 

งิบๆ เอนทรี่นี่ไม่ได้ตั้งใจจะอวดพาวเวอร์แต่อย่างใดนะเคอะ ท่านผู้อ่านทุกๆ ท่าน

แค่สองสามวันนี้มีแต่เรื่องเซ็ง เรื่องปวดตับ ปวดม้าม...

ก็บรรดาคุณพนักงานที่เคารพรักทั้งหลาย แสดงอาการซากอ้อย(คอยดูสิว่าคำนี้จะดังและแพร่หลายขนาดไหน เผื่อว่าตอนมีลูกจะได้เล่าให้ลูกฟังว่าแหล่งที่มาของคำนี้มาจาก คุณวิชัย เทพโรงแรม ณ exteen plaza)

มามะมาดูกันว่าอาการทั้งหลายมีอะไรบ้าง

 

1. อาการกุเป็นเครื่องมือเฉพาะ

อธิบายเครื่องมือเฉพาะสักหน่อยนะครับ คือ เป็นเครื่องมือที่เอาไว้สำหรับทำหน้าที่เฉพาะส่วนเช่น ดิลโด้ เครื่องเจียรจานเบรค ไอ้ครั้นที่เราจะเอาเครื่องเจีนรจานเบรคไปเปลี่่ยนน้ำมันเครื่องก็ใช่ที่

พนักงานเหล่านี้จะออกอาการตะกุกตะกักลังเล ที่จะทำงานใหม่ที่ไม่เคยทำมาก่อนแล้วจะตอบกลับมาด้วยประโยคยอดฮิต

"ทำไม่เป็นครับ/ค่ะ"

โฮก ไม่ได้ถามว่าทำเป็นหรือเปล่า

ให้ลองๆ ก่อน ไม่ได้ค่อยว่ากัน

"ไม่กล้าครับ/ค่ะ" กลัวเครื่องเสีย

ขอขอบคุณในความหวังดีที่กลัวบริษัทจะเสียค่าซ่อม(หรือกลัวว่าตัวเองจะเสียตังค์หว่า)

สุดท้ายเจ้านายจะให้ไม้ตาย

เจ้านายถนัดขวาเสมอ The boss is always right!!!!

ไปทำมา!!!!

พนักงานก็จะก้มหน้าก้มตาทำ

พอทำเสร็จก็เอาไปแต่งในฟอร์เวิร์ดเมล์ว่า "แมร่งใช้งานไม่ดูความสามารถกูเลย"

แสดดดดดดดดดดดดดดดด

 

ตัวอย่างที่เจอมานะครับ

จากเอนทรี่ "ผมกับวันมามาก"

น้ำซึมเข้าห้องทำงานของ ผ.อ. ทำให้ผมต้องเข้าไปทำการย้ายตู้ออกมาเพื่อจะซับน้ำ จึงบอกให้แม่บ้านไปตามช่างมาช่วยย้ายของ แล้วผมก็ไปดูจุดน้ำรั่วอื่นๆ

แล้วคืนนั้นเองพี่ชายผมก็มาเล่าให้ฟังว่าเขาได้ยินช่างบ่น

"นี่เป็นช่างเครื่องนะ ไม่ใช่พนักงานยกของ"

ปรี๊ดแทบแตก!!! ถ้าได้ยินเองกับหูนะ

จะพูดเลย "เออ ผมจ้างคุณมาเป็นช่างเครื่อง ถ้าวันไหนผมเห็นคุณกินขนม คุยเล่นกับพนักงานฝ่ายอื่น เอางานอื่นมาทำ ผมจะตัดค่าแรงทีล่ะร้อย อยู่ได้ก็อยู่ไม่อยู่ก็ลาออกไป"

แสด ยกของช่วยนายจ้างแค่นี้ทำบ่น

 

2. ปิดระบบตัวเองเมื่อหมดเวลาทำงานหรือนอกเวลาทำงาน

พนักงานพวกนี้จะไม่รับคำสั่งใดๆ นอกเหนือเวลาทำงาน แม้ว่าจะนิดหน่อยก็ตาม

ผมก็เข้าใจครับว่า พวกคุณก็มีบ้านต้องดูแล มีแฟนให้กุ๊กกิ๊ก มีลูกให้เลี้ยง มีภาระต้องทำอีกเยอะแยะ บลา บลา

ตัวอย่างที่เจอ

ผมเรียกช่างแอร์มาเปลี่ยนแอร์ในห้อง ผ.อ. (เสียบ่อยจังห้องนี้) พอดีผมก็จะต้องไปทำอย่างอื่นต่อจึงเรียกพนักงานมาบอกว่าดูห้องให้หน่อย(จิงๆ แล้วก็ให้เฝ้าห้องน่ะแหละ)

"เดียวหนูต้องกลับบ้านไปรับลูกแล้วค่ะ" (ตอนนั้นน่าจะประมาณ สี่โมงครึ่ง (งานเลิก ห้าโมงครึ่ง))

ผมพูดโดยไม่มองหน้า "อืม พูดงี้ก็ไม่ต้องเฝ้า เดียวเฝ้าเองได้"

แม่ม เอ๊ย...

ตัวอย่างที่สอง

เมื่อวานนี้เลยพอดีลูกค้าจะต้องการราคา ค่างวด รายละเอียดต่างๆ ของรถหนึ่งคันซึ่งผมทำใส่ไฟล์เซฟไว้ในคอมพนักงานและทัมป์ไดร์ฟของผมแล้ว

ทัมป์ไดร์ฟผมดันให้พนักงานเอาไปล้างรูปเมื่่อวันพุธแล้วยังไม่ได้คืน

"ไม่เป็นไรฟะ เปิดคอมพนักงานดูก็ได้"

เปิดเครื่องเข้าวินโดว์ปุ๊บ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แม่มเอ๊ย!!! ตั้งพาสเวิร์ดทำซากอ้อยหรอครับ ข้อมูลสำคัญมากหรอ คอมก็คอมมือเดียว

โทรหา....

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ x 3 รอบ

แสดดดดดดดดดดดดดดด

โทรหาพนักงานอีกคนที่เก็บทัมป์ไดร์ฟไว้ (เป็นสามีภรรยากัน)

ตู้ดดดดดดดดดดดดดดด

ตู้ดดดดดดดดดดดดดดดด

ตู้ดดดดดดดดดดดดดดดดด

ไม่รับสาย...

ซ้ำข้างบนอีก สี่ครั้ง นะครับ

ฟู่วววววววววววววววววววววววววววววว์

เซ็งเป็ดจริงเลย

 

ไม่รับนี่สงสัยกลัวว่าจะใช้งานในวันหยุดหรือไง

ไม่เห็นใจบ้างหรอ แค่อยากรู้ว่าของเก็บที่ไหน พาสเวิร์ดคืออะไร ไม่อยากจะไปกวนเวลาส่วนตัวหรอกครับ

 

ไม่โทรกลับด้วยนะครับ

 

กรูล่ะเบื่อ

 

 

3. พนักงานความอดทนเป็นเลิศ

ฟังดูแล้วน่าจะดีใช่มิ

 

มิใช่นะคร้าบบบบบบบบบบบบ

 

พนักงานพวกนี้มีความอดทนในการที่จะ"ไม่กระทำ"สิ่งที่ควรกระทำเป็นเลิศ

ตัวอย่าง

ผ.อ. (แม่ผมแหละ) ไปตรวจสาขาใหม่(พึ่งเริ่มเปิด) ยังๆ ไม่ได้จ้างพนักงานทำความสะอาดมา จึงให้พนักงานขายช่วยกันทำความสะอาดออฟฟิสทุกๆ วัน (ซึ่งไม่ได้ใหญ่มากหนักสำหรับพนักงานขาย สาม คน)

ปรากฏว่าสกปรกครับ ไม่ผ่านเกณฑ์ ผ.อ.

จึงลงมือกวาดเอง...

ตามปกติพนักงานเห็นนายตัวเองลงมาทำความสะอาดก็น่าที่จะลงมาช่วยใช่ไหมครับ

แต่นี้นั่งเฉยๆ...

เฮ้อ....

(ผมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นะ แม่มาเล่าให้ฟัง แม่บอกว่าขี้เกียจ "ด่า" แล้ว)

 

4. พนักงานความสามารถในการสื่อสารขัดข้อง

อันนี้เกิดบ่อยที่ออฟฟิส

แอร์เสีย น้ำไม่ไหล

ผมก็ให้พนักงานโทรเรียกช่างมา...

สี่ชั่วโมงผ่านไป เสียเช้า บ่ายแล้วยังไม่หายเสีย

หมง : ทำไมช่างยังไม่มา

พนักงาน : ติดต่อไม่ได้คะ โทรไม่ติด

หมง : แล้วทำไมไม่แจ้งผม

พนักงาน : .....

พนักงาน : .....

พนักงาน : .....

พนักงาน : .....

พนักงาน : .....

พนักงาน : เดียวจะโทรตามใหม่นะคะ

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

ถ้ากุไม่ถามกุจะไม่รู้ใช่ไหมว่าติดต่อช่างไม่ได้

บอกกุทีเหอะ บอกกุทีเหอะนะ ว่าติดต่อไม่ได้ ได้โปรดเหอะ ได้โปรด

นายให้งานไรทำก็ช่วยรายงานผลทีเหอะว่าได้ไม่ได้อย่างไร

 

6. Administrator ONLY!!!! Please!!!

ข้าไม่รับคำสั่งเอ็ง!!! (พนักงานด้วยกันเอง)

ถ้าผมฝากพนักงานคนนึงไปบอกพนักงานอีกคนว่าทำอะไรให้หน่อย

อาจจะสามวันให้หลังถึงจะเสร็จ

ในอดีต(ตอนผมยังเดะๆ) เคยได้ยินขั้นว่า ข้ารับคำสั่งเฉพาะผ.อ.เท่านั้น

ทั้งๆ ที่จิงให้ไปซื้อน้ำมาเข้าบ้านให้หน่อยเท่านั้นเอง...

แต่ในปัจจุบันเรื่องพวกนี้ค่อยซาลงหน่อย ไม่ค่อยมีการเมืองในบริษัท

 

ตอนนี้ถ้าผมอยากได้อะไรด่วนๆ เร็วๆ ต้องเดินไปแจ้งความจำนงต่อพนักงานเอง

เอาน่าผมพอรับได้ เพราะถ้าฝากคนอื่นไปบอกอาจจะไม่ได้ดั่งใจก็ได้

 

7. พนักงานความทรงจำบกพร่องชั่วคราว

อันนี้จะเกิดก็ต่อเมื่อผมต้องการเจอพนักงานสักคน

พอเดินไปที่ห้องทำงานแล้วไม่เจอ...

หมง : อ้าว!!! คุณคาวี ไม่อยู่หรอ

นาริน : ไม่ทราบคะ

หมง : วันนี้คาวีมาทำงานหรือเปล่า

นาริน : มาค่ะ

หมง : แล้วไปไหน

นาริน : ไม่รู้ค่ะ

 

สิบห้านาทีผ่านไป...

คาวีเดินเข้าออฟฟิสพร้อมกับส้มตำ ไก่ย่าง ข้าวกล่อง จำนวนนึง (คาดว่าจะเป็นข้าวเที่ยง คงเอามากินกับคนอื่นด้วย)

เออ!!! ความทรงจำสั้นกันจริง จำไม่ได้หรือไงว่า

นารินก็ฝากคาวีซื้อไก่ย่างด้วย

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมง : ฟู่ว์จบแหละ เหนื่อยจัง

someone : จบ?

someone : 10 ประเภทไ่ม่ใช่หรอ นี่ได้แค่ 7

หมง : อืม ตอนคิดกุไม่ได้นึกอะว่ามีกี่ประเภท เลยใส่เผื่อๆ ไม่ก่อง

หมง : แก้ตอนนี้ทันป่าววะ 7 พฤติกรรมที่เจ้านายไม่โปรด

someone : มักง่ายจิงวะมึง

หมง : ...

หมง : ...

หมง : ...

หมง : ...

หมง : ...

หมง : ...

หมง : ...

หมง : ...

หมง : ขอโทษครับ.. พอดีเลิกงานแล้ว

555 ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเองเนอะ คนเรา

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ผมไม่ได้ดูสวรรค์เบี่ยงนะครับ

แค่ชื่อตัวละครในเรื่องแว่วเข้าหูเอง

"คาเวียร์"

 

คนอะไรไม่รุ ชื่อค๊าวคาว

someone : เอ่อ เขาชื่อ "คาวี"

หมง : ห่ะ!!! "คารู"

someone : สัดนี่ "คาวี" เว้ย

หมง : อ่อๆ โอเค

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

รบกวนทำโพลบนไซด์บาร์ด้านขวาด้วยนะครับ

 

edit @ 2 May 2008 16:06:41 by WhiteMapleS